Cengiz TANRIKULU

Cengiz TANRIKULU

Müptela

Kendi kederlerine yanmak durur iken yare yanmak niyedir,bilinmiyor.
O vakit kaybolsun artık alışılmış suskunluklar.
Düşsün dillere yürekte saklanan cümleler.Sığmasın artık içimizdekiler,içimize.
Bizde şuursuzlaşıp kimin ne hissedeceğini hesap etmeden konuşalım.
Bana olmayacak iş deme Asım ! 
Bir biz mi beceremiyoruz adam satmasını ?
Bir biz mi düşünüyoruz karşımızdakilerin ne hissedeceğini ?
Her şeye tamamda peki yare ne diyelim?
Bilmez mi ki gittiğinde güneşimin dağların arkasına sığındığını ?
Yoksa o yar gönül kanatmaya müptela da benim mi haberim yok ?
Yok asım yok ! Bu kesin beni kendisi gibi densiz sanıyor.
Birine gönül bağlamanın ne demek olduğunu öğrenmemiş hala.
Neyse asım bırakalım şimdi bunları,herkes kendisine yakıştırdığını yapmaktan geri kalmasın.
Sevdanın tarifi de iki kelimeden ibaret olmasın.
Ya gönül verdiklerimiz hep yanımızda olsunlar ya da samimi bir merhabamızın sıcaklığından dahi uzak dursunlar.
Şimdi söyleyin o yare ya bana gelsin ya kendine…

Yzr: Cengiz TANRIKULU
Son Yazıları Tüm Yazıları
Haber Scripti: Medya İnternet | Hosting Yer Sağlayıcı: MiTelekom