Remzi KOKARGÜL

Ihlamur Kokulu Kışlar !!!

Remzi KOKARGÜL

Ihlamur Kokulu Kışlar !!!

Kar yağıyor karanlıklara.Kar yağıyor ve

ben hatırlıyorum.

Kar...

Lambayı yakma, bırak!

Kalbe bir bıçak gibi giren hatıraların

dilsiz olduklarını anlıyorum.

Kar yağıyor

ve ben hatırlıyorum 

N. Hikmet’in “Kar  Yağıyor” şiirinden alınan bölüm

Kar yağıyor…Kar yağınca insan ister istemez hatırlıyor. Eski kışları, çocukluğunu, soba başlarını, okul tatillerini… Nâzım Hikmet’in dediği gibi, bazen kalbe bir bıçak gibi giriyor hatıralar; sessiz ama derin.

Bu yıl Malatya’da kış sert geçiyor. Erzurum’la yarışır haldeyiz neredeyse. Ama ne tuhaftır ki, adı “karakış” olan bu mevsimin rengi bembeyaz. Soğuk can yakıyor belki ama kar, insanın içini ısıtan bir taraf da taşıyor. Şehir, karla örtülünce gürültüsünü kaybediyor; sanki herkes biraz daha yavaş, biraz daha sakin oluyor.

Akşamları sokak lambalarının altında döne döne yağan karı izlemek bile başlı başına bir keyif. Kartpostallık manzaralar oluşuyor. Metropolde yaşayanların özendiği o “taşra akşamı” vardır ya; işte tam da onlardan biri. Ezan sesi, kararan gökyüzü ve evlerde başlayan sessiz oturmalar… Kar, şehrin üstüne düşerken kulağımıza masal anlatır gibi.

Kar demek rahmet demektir. Bir de çocuklar için mutluluk… Kar yağmasaydı, okul tatili bu kadar sevinçle karşılanır mıydı? Tabletler, telefonlar bir kenara bırakılır; kardan adamlar yapılır, kar topu savaşları başlar. Burunlar kızarır, eldivenler ıslanır ama kimsenin umurunda olmaz. Çocuklar beyazın üzerinde gülmeyi, hayata tertemiz bir sayfa açmayı öğrenir.

Evlerin içi de ayrı bir dünyadır kışın. Bir oda, bir soba… Sobanın üzerinde kestaneler, çaydanlık… Portakal kabukları sobaya bırakılır; o tanıdık “tıss” sesiyle birlikte eve mis gibi koku yayılır. Dışarıda rüzgâr uğuldar, içeride çay fokurdayarak akar.

Ve ıhlamur… Kış akşamlarının sessiz kahramanı. Soğuk gecelerde evlerin ıhlamur kokması boşuna değildir. Bir bardak sıcak çay, bir parça sohbet; bazen kışı güzelleştiren şey, bu küçük ama samimi anlar olur. Kış soğuk olabilir ama biz birbirimizi ısıtabiliriz. 

Ihlamur Kokulu Kışlar !!!

Bir de unutmamamız gerekenler var. Biz evlerimizde üşürken, sokakta yaşam mücadelesi veren can dostlarımız… Kar yağınca kediler, köpekler, kuşlar yiyecek bulmakta zorlanıyor. Bir kap su, bir avuç yem; belki bizim için küçük ama onlar için hayati. Karlar eriyene kadar biraz daha duyarlı olmayı ihmal etmeyelim.

Kış zor, kabul…Ama karın sessizliği, ıhlamurun sıcaklığı ve paylaştıklarımızla kış biraz daha katlanılır, hatta güzel olur.

Hepimize ıhlamur kokulu, sıcacık kış günleri diliyorum. 

Yazarın Diğer Yazıları